Neoliberalizmin toplumsal yaşamda yarattığı tahrifat, bu politikaların “demokrasi”, “katılımcılık” ve “çoğulculuk” gibi liberal argümanlarla meşruluğunun üretilme çabasını da beraberinde getirdi. IMF ve Dünya Bankası aracılığıyla reform adıyla yürütülen bu programların Türkiye’ye yansıması ise, muhafazakârlığın ve muhafazakâr eksenli siyasal değerlerin öne çıkması oldu. Faruk Ataay’ın, “Neoliberalizm ve Muhafazakâr Demokrasi” adlı kitabı bu noktada söz konusu ilişkiyi ortaya koyan analizleriyle öne çıkmakta.

Emperyalizm kavramı söz konusu olduğunda Türkiye’nin kibar akademisyenleri pek bir iğreti oluyorlar. Hele söz konusu olan bir de AB ve ABD’ye ilişkin emperyalizm bağlamındaki yaklaşımlar olunca, birden heyecana kapılıverip aslında emperyalizmin askerî bir unsur olduğunu ifade ediyorlar. Kibar akademisyenlerden kibar solculuk çıktığında emperyalizm haliyle; savaş, tanklar, toplar gibi kaba unsurları çağrıştıran bir kavram olarak görülüyor. Oysa ki; kaba olanın arkasındaki ince ayrıntıları okuyabilmek için kibar akademisyen/solcu olmak değil, ince düşünmek gerekiyor. John Bellamy Foster’ın “Emperyalizmin Yeniden Keşfi” adlı kitabı bu ince noktalar üzerinden kapsamlı bir çalışma olarak beliriyor.